sobota, 12 marca 2016

Plac zabaw w Rusajfie

„Po co uchodźcom plac zabaw? Ciepłe kalesony, zupa, śpiwór! To są prawdziwe potrzeby” - dziwuje się sporo osób. W Rusajfie jak nigdzie indziej czujemy, że nasz projekt nie urwał się z choinki. Pracujemy w domu dziecka. Mieszkają tu dzieciaki z Syrii, które nie mają rodziców. Niektórzy zginęli na wojnie, inni wyjechali do Europy aby zarobić na rodzinę. 
Na pierwszy rzut oka maluchy mają dobre warunki - ciepło, syto, bezpiecznie. Opiekują się nimi dwie kobiety - babcia trzech dziewczynek i 17-letnia Nadine, która jest mamą małego Hamzy.  Na pewno mają dobre intencje ale są wiecznie zmęczone i sfrustrowane. Dobrze je rozumiem - ja ledwo dycham z moim jednym Rochem, a one mają pod całodobową opieką całą czeredę. Chyba najtrudniejszy jest fakt, że totalnie nie ma z nimi gdzie pójść - parki praktycznie nie istnieją, ulica jest niebezpieczna, a teren za domem to kupa gruzu. Dzieciaki siedzą więc całe dnie w domu i przy świetle jarzeniówki oglądają bollywoodzkie seriale. Czasem kładziemy się mocno po 1.00 w nocy a dziewczynki jeszcze gapią się w telewizor. Zdarza się, że wstają przed opiekunkami i na śniadanie wyjadają łyżkami cukier. Mamy nadzieję, że plac zabaw coś zmieni - dzieciaki będą mogły spędzać całe dni na dworze, będzie przestrzeń służąca tylko do zabawy.

Na początku było tak:


Wysprzątaliśmy teren i zaczęliśmy eksplorować wysypiska i wulkanizacje opon





Następnie burze mózgów i projektowanie

dużo piłowania


kopania


wiercenia 


malowania 




i zaczęła wyłaniać się zupełnie inna przestrzeń:


Ze śmieci zaczęły powstawać zabawki. Powstały dwie tablice sensoryczne. Jedna manualna, druga dźwiękowa


domek do wspinania




smok do bujania, huśtawka, równoważnia


piaskownica


fotel


obręcz do huśtania się


kuchenka


, domek z kamienia i wiele rozmaitych ozdóbek.




Chyba najfajniejsze było to, że w budowę zaczęła się włączać cała społeczność.



A potem przez kilka następnych tygodni śnimy o oponach.

5 komentarzy:

  1. Szacunek. Eleonora Stokowska Starzycka

    OdpowiedzUsuń
  2. Jesteście cudownymi ludźmi, dajecie tym dzieciakom oprócz placu zabaw nadzieję i drogowskaz, że świat może być piękny i nawet jak nic się nie ma to można zrobić coś z niczego pod warunkiem, że jest pasja, chęć i współpraca z innymi ludźmi. Powodzenia w dalszej pracy :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Jesteście WIELCY ! szacun !

    OdpowiedzUsuń
  4. Sami byśmy teg nie dokonali :) Bardzo włączyły się dzieciaki i cała społeczność :)

    OdpowiedzUsuń